Premi Nobel, economisti al poder, polìteghi, la òxe ca la italia la xè rente el cròlo econòmego polìtego la xè ramàj na sertèsa pi ca na ipòtexi. La Gresa la ga prometesto de risanàr la situasiòn co ridusiòn de pensiòn e stipìndi ai statàli. Ricordèmose ca i statàl e pensionà, a li xè chela clàse ca la garantìse consenso ilimità a le sporcarie de rejìme : militari, inpiegà, politeghi, pensionà, lòri li esprime consenso sòl parchè li vien pagà da el stàto. Stemo védar dèso ca la Gresa la ga desidesto dimexàrghe i stipìndi. E còsa dìr de la italia, de sto parasìto gràndo ca el dà da magnàr a calcòsa fa : 20 milioni de pensionà, 3 milioni de inpiegà, mexo miliòn de militàri inùtili, e no parlemo de altri 7 milioni ca vìve de apàlti e indòto. In pràtega el 50% de la popolasiòn la manifesta consenso sòl parchè i vìve de stàto. Védemo cosa ca li fà co susede chel ca xè ocoresto in èst Europa. Vedemo co li tacarà no pagàrli o dàrghe la Nova Lira inflasionà. Vedemo cosa dirà sto exersito de parasìti co no li rivarà fine méxe. L’ònega ideolojìa ca tìgne in pìe la itàlia a xè la ciòpa de pàn e no la pàtria! La difarensa co la Gresa la xè ca la Gresa la ga na economia picenìna, ma el stàto taliàn co el tìra el sciòco el fà on sciòpo de cheli gràndi e gnisòna banca, gnisòn stàto, gnisòna istitusion internasional ghe intaresarà socòrarla, ansi savemo puìto e ghemo xà conferma da na fràca de stàti ca li supòrta el sfregolamento de on stàto anacronistego e inùtile oltre ca danòxo fa el stàto taliàn. La Gresa la xé drìo sfiancàr l’Europa e l’èuro el xè xà drìo perdar so i marcà mondiàl. El cròlo par el rejìme taliàn el xè prevìsto entro 5 àni e forse fra 3 àni. Le raxòn le spieghemo in pòche paròle. Pa la fìne de st’àno chele axiende ca le credeva inte na riprèxa le molarà l’òso e le sararà baràca. La situasiòn presedente la ga xà xvodà le càse de stàto. Scominsiarà par el 2011 el scàrga pignàta de el stàto ca delegarà le rejòn rìche a pagàr le spèxe e stipendi statàl. Na sorta de federalìxmo dela sèrie, i utili li va ròma, le rejòn riche pàga le spéxe. La situasiòn la pejjorarà tuto el 2011 fin la perdita totàl de credibilità istitusionàl. I titoli de stàto li sarà càrta da cèso e pi gnisòn vorà far laòri o apalti co Comuni e manco ncòra co el stàto, tacarà èsar vixìbile on degràdo infrastruturàl ca xà podemo vedar dèso inte la so jènexi de scominsio. I stìsi teoloji e politeghi de rejìme ca ancò predega l’indisolubilità, li scominsiarà asenàr a mòti independentisti e drìo el pòpolo. Deventarà ciàra l’inutilità de el stàto taliàn. El ritorno, cùrto, a la Nòva Lira (2012), el sarà l’òltema àrma ca el stàto el se xugarà pa ciavàr i pòchi èuri e sparàgni ca la xénte la gà, pùchi mìxi e se levarà da tùte le pàrte òxe de disènso contro la italia e politegamente se podarà dàr na aseleràda al prosèso libaratòrio de la Venesia e de altri Pòpoli sòto dominasiòn taliana.