Savìo parché a ghé xè cusì pùchi lìbri vèci scrivèsti in Lengoa Vèneta? Savìo parchè no exìste na leteradùra Vèneta soi lìbri?
Pa capìrlo, bàsta ndàr inte le bibliotèche del mòndo e sercàr? I bibliotecàri, i “erudìti”, i esperti de filolojìa, i ve dirà senpre e pò sènpre in ogni parte del mondo de sercàr sòto la òxe : LETTERATURA ITALIANA VOLGARE (italian books, italian literature). Lìbri scrivèsti sècoli vànti ca la itàlia la existèse, li vien fagosità in mòdo retroatìvo da na definisiòn polìtega modèrna. In pràtega, i italiàni i se gà inposesà de tùto i scrìti volgàri produxèsti in Lengoe ca no ga rivendicà gnisòna altra leteradùra. Sa i fransexi li rivendica on libro del 1300 scrivesto in Piemonte, chel lìbro el deventa “Leteradura Fransexe”. Par exènpio, el lìbro suposto de Galileo Galilei scrivesto inte el 1604 in Lengoa Vèneta, ca el crìtega el sistèma Aristotelego, el vien fésto pasàr dai academeghi taliani fa on tòco de leteradùra taliàna volgàre (tignisto scònto co atensiòn). Casanòva, el ghéva scrivésto na tradusiòn Vèneta de Iliàde e Odisèa, ma i tèsti li xèra stà arcivià fa Letteratura Italiàna e gnisòn lo savéa? Pa fàr on exènpio, la chistiòn la xè paragonàbile a la pretéxa propietà dei teritòri del nord Amèrega da pàrte de le autorità canadìxi e Usa, ca le ga dichiarà tèra Usa o Canadéxe, teritòri a ndo vivèa da sècoli altre Nasiòn e Pòpoli Natìvi. El nasionalìxmo taliàn el ga trasformà in mòdo retroatìvo na stòria ca no ghe apartièn. Eco parché Pitagora, Julio Séxar, Catullo, Archìmede, li deventa italiàni sòi lìbri de stòria, istesa sorte ghe toca Marco Polo, Palladio, Cabòto….i deventa italiani in mòdo retroatìvo, sitadìni de na italia ca no la existèa. Xè ridìcolo, ma xè la verità, e grùmi de profesòroni blaxonà inte le nostre oniversità ncòra li scrìve ste cojonàde. Eco parché i lìbri de stòria e i academeghi de le oniversità taliàne li pàrla de dominasiòn Fraséxe o Ostrìaca co li descrìve la stòria de Venèsia. Sti pajàsi de acadèmeghi e stòreghi, li àplega in mòdo retroatìvo el nasionalìxmo taliàn pa definìr on pariòdo stòrego e li dà pa scontà ca la Venèsia la xè sènpre stà stà Itàlia. El consèto de nasionalìxmo, de onità de el stàto el xè paragonàbile al consèto de existensa de dìo inte la relijòn catòlega. La relijòn catòlega la ve inségna ca dìo el xè sènpre existìo. Eco, i stòreghi co li pàrla de dominasiòn Fransexe e Ostrìaca dela Venesia e delibarasiòn italiana de la Venesia, li prexupòn l’eternità de l’existensa de el stàto taliàn, ansi, na sòrta de preexistensa a la strègoa de chèla divìna. Eco parchè i carabinieri ca invade la Venesia inte el 1866 li vien descrìvesti fa dèi liberadòri, ansi se tàja còrto e se pàrle de onifegasiòn, fa na consegoensa inelutàbile de na sòrta de preexistensa. El nasionalìxmo taliàn el xè na relijòn!