A no ghe xè pì el nemìgo, l’Afghanistàn el xè màsa lontàn. La pèste la xé sparìa, la fàme inte i paìxi osidental ànca (e pò no convien parlarghine). Ca spauràsi ne rèsteli pa tignìr bòni i “putèli”? Co còsa se pòrlo spauràr el pòpolo? Eco ca i rejìmi de l’osidénte li se pìca a le desgràsie naturàl. Se pàrla de alèrta ogni òlta ca slavaja, se difonde el pànego co i méxi de comunegasiòn de màsa. Se sa ca la rilevànsa de ste ròbe la xè ridìcola so i gràn nòmari, ma la funsiòn la xè chéla de terorixàr el pòpolo pa fàrghe paràr xò la condisiòn de ogni dì. Anca sa te si dixocupà a ghe xé naltro ca el ga perdesto la càxa sòto el tremòn de tèra e ti te si fortunà, ansi i te fa védar i funeràl a rèdi onifegà, cusì da la carèga de càxa tòa te te gòdi védar st’altri ca crìa. Fortuna ca so internet no li ghe xé. Sa a no ghe xè slavàji o brentàne, a li va sercàr le boscàje ca ciàpa fògo al pòlo sud pùr de tignìr frèsco el spauràso. O si nò li còre in mèxo el daxèrto fàrte védar el beduìn de tùrno ca el ga la càxa sòto la sàvia. Co li se pìca al tènpo pa spauràr la xénte, vol dìr ca no li gà gnìnte pa le màn, no li sa pì còsa picàrse. Eco ca li scomìnsia fàr le cronistòrie de dixàstri de sti àni e sa no bàsta li pàra in ònda i sòliti filmìti de l’istitùto Lùce so la goera, i làger, i bonbardamìnti  e in sto mòdo, a li rinòva la sensasiòn de stàr puìto, ca el mòndo (la gàbia italia) a ndo sémo inprexonà, el xè el lògo el mèjo posìbile. A xè cusì ca li te fa paràr xò sfrutamento, buxìe, opresiòn fiscàl, sensùra, dixinformasiòn. Ti a no te ghe da sospetàr gnìnte, e te ghe sòl da dìr “sior sì” e fàrte tamixàr le scarsèle ogni dì.